logo_header

Telenet uit eerste hand

Menu
Category panel per category

'Dallas' met zwaarden

-

Voordat Game of Thrones ten tonele verscheen, moest het brede publiek niets weten over fantasy: dat is ondertussen al wel even anders...

Voordat Game of Thrones ten tonele verscheen, moest het brede publiek niets weten over fantasy: het was een genre voor nerds en kinderen. Hoe het komt dat deze reeks dan ineens wél wordt bekeken door volwassen mensen die een leven hebben? Het zou aan de volwassen verhaallijnen, de intriges en de conflicten kunnen liggen. Dallas met zwaarden, zeg maar.

 

Rio collection: 

Geloofwaardig

  • Zure vetes, machtsspelletjes, onthoofdingen, incest: de redenen waarom het moderne koningsdrama Game of Thrones zo'n breed publiek fascineert, laten zich niet moeilijk verzinnen. De afleveringen, die de kijker geregeld een joekel van een verrassing serveren, gaan ook vlot over de tong op sociaalnetwerken als Twitter en Facebook. De reeks heeft bovendien al sinds haar eerste episode een peloton fanatieke volgelingen gehad op het internet, die sites en webfora oprichtten om de intriges en plotwendingen uit te pluizen, te analyseren, en - voor de echte diehards - te vergelijken met die uit de A Song of Ice and Fire-romancyclus van George R.R. Martin, waarop deze fantasyreeks is gebaseerd. "Voor sommige van onze meer toegewijde fans is het een hobby", zegt acteur Nikolaj Coster-Waldau, die in de reeks de gewiekste 'koningsdoder' Jaime Lannister vertolkt.

Radicale wendingen

  • Hoe komt dat? Ten eerste door de talloze plotwendingen die zich voordoen in de reeks, en die soms bijzonder radicaal zijn. En verrassingen, daar zijn kijkers natuurlijk tuk op. Maar de story twists in Game of Thrones zijn een verlengde van gebeurtenissen die doorheen de hele serie lopen, en die inhaken op de menselijke natuur. "De scenario's exploreren thema's die vandaag even relevant zijn als ze altijd al zijn geweest: liefde, lust, afgunst, hebzucht, en de corruptie die macht met zich meebrengt", zegt Michelle Fairley, die in de reeks matriarch Katelyn Stark speelt. "Het zit er allemaal in."

Genadeloos

  • Maar ook de exploitatie van bloed en bloot zal er wel voor iets tussen zitten. Game of Thrones is geen kijkvoer voor watjes: de serie speelt zich af in een universum waar een mensenleven (inclusief dat van een kind) geen halve stuiver waard is, en waar men over lijken gaat om zijn doel te bereiken. Dat laatste is, zoals de titel al voorschrijft, het bemachtigen van de troon van het fictieve koninkrijk Westeros, waar verscheidene partijen hun zinnen op hebben gezet.

IJs en vuur

  • Wat ook helpt, vervolgt Coster-Waldau, is dat Game of Thrones een tv-reeks van ondertussen vier keer tien uur is, geen film van anderhalf tot drie uur, en dat kijkers dus meer tijd hebben gehad om mee te reizen met de personages. "Als je een film maakt, hebben de personages die niet centraal staan gewoon één moment dat hun karakter definieert: hij is een klootzak of een geweldige vent of eender wat. Maar in een televisiereeks als Game of Thrones kunnen personages die op het eerste gezicht gewoon een ondersteunende rol speelden, ineens centraal worden voor het verhaal. Het slimme aan Game of Thrones is ook dat je op zo'n moment het personage niet verandert: je laat gewoon meer en meer ervan zien, en men begrijpt ze ook beter en beter. De meeste personages zijn niet gewoon zwart of wit."

Unisex

  • De verhalen in de reeks zitten redelijk stevig geworteld in de boekencyclus A Song of Ice and Fire van George R.R. Martin, maar de makers van de serie nemen heel wat creatieve vrijheden met die werken. En de meeste acteurs hebben de boeken niet eens gelezen. Charles Dance, die familieheerser Tywin Lannister vertolkt in de reeks, vindt dat zelfs een doodzonde. "Wanneer je met boekadaptaties werkt, is het niet goed als acteurs op de set verschijnen met een goed doorlezen exemplaar van het boek, en van daaruit de scenario's in vraag stellen. We maken geen boek, maar een televisiereeks. Bovendien zijn de boeken enorme pillen, en daar krijg ik schrik van (lacht)."

Zeker kijken, want:

  • Het gaat onwaarschijnlijk hard in Game of Thrones. Personages zijn meedogenloos voor elkaar, zowel in woorden als in daden, en je doet er goed aan om je niet teveel aan één bepaald personage te hechten: volgende aflevering - of misschien dèze al - kan het onverwachts de pijp uitgaan.

     

Lees meer over:

/ / /