logo_header

Telenet uit eerste hand

Menu
Category panel per category

Straight to the top!


“Als kind ging ik altijd op vakantie naar Oostenrijk. Daar kreeg ik de liefde voor alpinisme van mijn vader mee.” zo start Wim het verhaal. Als jonge kerel stond hij zo al op 3800m.

Fysieke challenge

“In 2015 liep ik een marathon, een toffe en eenmalige uitdaging. Ik voelde me fysiek top en zocht naar een nieuw sportief doel. Dat doel zocht en vond Wim in het beklimmen van de hoogste top van Europa. In september 2016 zou hij op de Mont Blanc staan. “Ik werkte in totaal anderhalf jaar naar het moment toe. Eerst door de marathon, daarna door extra krachttraining voor de bovenbenen. Ik maakte thuis zelf een constructie met gewichten om de nodige spierkracht op te bouwen.” De combinatie met een fulltime job en twee jonge dochters was zwaar, maar meer dan de moeite waard: “Gelukkig kreeg ik de nodige steun van mijn vrouw. En in september vorig jaar was het dan eindelijk zover: mijn klimavontuur van vijf dagen stond voor de deur.”

Mentale tik, keer op keer

Wim vergelijkt zijn avontuur met het lopen van de marathon: “Die marathon is zwaar, maar je ziet maximaal enkele uren af. De beklimming van de Mont Blanc vraagt dat je vijf dagen na elkaar zo’n marathon doet, in loodzware omstandigheden. Vijf dagen om drie uur ’s ochtends uit de veren, om dan bij -20°C op pad te gaan, hoofdlamp paraat. “Zo vroeg vertrekken is geen pretje, maar wel noodzakelijk. Tegen de middag dien je immers in de volgende hut te zijn om lawines, storm, steenslag en andere gevaren te vermijden.” Nog erger dan de vroege wekker, blijkt de hoogteziekte. “Slapen en eten is erg moeilijk, hoofdpijn en overgeven horen er bij. Ik ben in totaal 8kg afgevallen. Een beetje vetpercentage is dus nodig om de top te halen!” lacht Wim. Zo’n beklimming blijkt vooral een mentale strijd. “Op de duur doet elke stap pijn. Je komt jezelf keer op keer tegen, om telkens te beslissen toch weer door te gaan. Het is zo erg dat het op de duur zelfs verslavend wordt. De pracht en de solitude van de natuur maken het ook allemaal de moeite waard.”

Nieuwe uitdaging lonkt…

Ondertussen is het avontuur van Wim al enkele maanden achter de rug en blikt hij vooruit: “Hoewel ik anderhalve maand na de beklimming nog steeds de mentale impact voelde, kriebelde het snel opnieuw. De Mount Everest klinkt verleidelijk, maar is onrealistisch omwille van de kostprijs en de lange duur van de tocht. Gelukkig zijn er in de Alpen en de Kaukasus nog veel leuke toppen te doen!” Ondertussen probeert Wim zijn liefde voor sport door te geven aan zijn dochters: “De oudste is nu zes en doet aan atletiek. De jongste is drie en nog wat te klein voor sport. Ik kijk er enorm naar uit om binnen enkele jaren samen dingen te doen, net zoals mijn vader met mij en mijn broers deed.” Wim sluit af met een filosofische noot: “Als jong gezin willen we wel erg veel: kindjes, een uitdagende job, tijd maken voor vrienden, sporten,… Daar boven op de Mont Blanc vond ik, ondanks de fysieke uitputtingsslag, echt rust en was ik oprecht gelukkig.”

Rio collection: 

Lees meer over:

/